Znaki runiczne pojawiły się w Skandynawii wśród Wikingów, gdzie ludzie przywiązywali określone znaczenie do każdej runy. Co więcej, nie wszystkie runy oznaczały wyłącznie coś dobrego, niektóre miały również negatywny przekaz. Ponadto runy skandynawskie były często kojarzone z różnymi bóstwami. Runy słowiańskie, to szersza nazwa dla starosłowiańskiego pisma, znanego w Polsce jako runy polskie. To pojęcie jest dość nowe. Wprowadził je pan Winicjusz Kossakowski w swojej rewolucyjnej i arcyciekawej książce "Polskie runy przemówiły". Istotą metody pana Kossakowskiego i jego największym osiągnieciem jest wyjaśnienie zasady Informacje o Runy słowiańskie. Wykorzystaj potęgę run.. Olga Ko - 10760262762 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2022-03-11 - cena 36,93 zł Zobacz Runy słowiańskie Tomasz Kosiński w najniższych cenach na Allegro.pl. Najwięcej ofert w jednym miejscu. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Z pewnością początkowo używano ich tylko jako kodu komunikacyjnego, jednak z czasem wikingowie zaczęli wierzyć w powiązanie tych symboli z mitologią. Przyjęli, że kryje się za nimi sekretne, magiczne znaczenie, więc w celu ustanowienia lub odczynienia klątwy czy uroku, pisali runy w różnych miejscach. Najczęstszym słowem było Znaczenie ma to, że dwa tysiące lat przed pojawieniem się sumeryjskiego pisma klinowego jakiś chalkolityczny człowiek wykonał na kamiennej ścianie napis o wymiarach 3,5 x 1 m używając całkowicie abstrakcyjnych symboli, których znaczenia nie można było odczytać przez zwykłe kojarzenie ich kształtu z realnie istniejącymi 7v60r. Nordyckie runy – jaka jest ich historia i znaczenie? To jedne z najpopularniejszych symboli magicznych, więc zapoznajmy się bliżej z ich historią, rodzajami i znaczeniem. Historia nordyckich run Według wierzeń nordyckich, runy były darowane ludziom przez Wielkiego Boga – Odyna, jednak badacze rozważają również kwestię ich korzeni w alfabecie Etrusków. Najstarsze odkryte runy pochodzą prawdopodobnie z drugiej połowy II wieku, jednak istnieje duże prawdopodobieństwo, że korzystano z nich już wiele lat wcześniej. Pismo nordyckie odkrywane było na wielu przedmiotach, do których należały miecze oraz groty, a także grzebienie. Bardzo często runy pojawiały się także na tabliczkach, bądź zwykłych głazach. Najstarszym znalezionym w Polsce obiektem posiadającym pismo runiczne nordyckie jest grot włóczni, którego pochodzenie datowane jest na okres III wieku. Wiadome jest, że skandynawskie (choć nie tylko) plemiona, które używały pisma runicznego, posługiwały się językiem germańskim. Początkowo alfabet runiczny składał się z 24 run, a zapisy – mimo, iż były krótkie – były też trudne do przetłumaczenia. Na przestrzeni wieków jednak alfabet zaczął się różnicować – finalnie w takich krajach jak Norwegia, Szkocja i Anglia posługiwano się różną ilością symboli. Pismo nordyckie przestało być używane około 1000 r., gdyż zostało wyparte przez alfabet łaciński. Najdłużej, bo dodatkowe kilka wieków, przetrwało w Norwegii, lecz ostatecznie również i tam zaprzestano jego używania. Symbole celtyckie – poznaj znaczenie najważniejszych z nich Runy nordyckie – rodzaje i znaczenie Wyrażenie „runa” tłumaczone jest jako zagadka, tajemnica, a kształty poszczególnych znaków składają się z pionowych kresek, krzywizn i trójkątów. Pismo nordyckie runiczne dzieli się na trzy rodzaje. Runy starogermańskie, inaczej zwane starszym futharkiem, składały się z 24 znaków i używane był głównie przez ludu północnej Europy między III a IX Około V w. w Anglii ilość run zwiększyła się do 28, a nawet 31 znaków. Alfabet ten był już nazywany runami anglosaskimi. Najmłodszą wersją pisma nordyckiego jest młodszy futhark, którego nazwa pochodzi od od nazw 6 pierwszych run (Fehu, Uruz, Þurisaz, Ansuz, Raido, Kaunan). W tej wersji liczba znaków drastycznie zmniejszyła się do 16 lub 19, zależnie od miejsca, gdzie były używane. Co do znaczenia run, runolodzy dzielą się na dwie grupy. Jedni wierzą w znaczenie magiczno-mistyczne pisma nordyckiego, a drudzy traktują je jako narzędzie do transkrypcji. Prawda może leżeć pośrodku. Na przestrzeni dziejów odnaleziono runy, których formy przybierały formę modlitw, a nawet proroczych, magicznych zaklęć. Przykładem tego jest kamień Bjorketop, gdzie wyryto wiele symboli, a znaczenie ich formuły nakierowywało właśnie na inkantację. Najbardziej znane runy o znaczeniu magicznym to: Runa Fehu (również w wersji posrebrzanej) Runa Algiz (również w wersji posrebrzanej) Runy mogą znajdować się również na pierścieniach runicznych. Kamienie były najczęściej wybierane jako miejsca takich zapisów. Były zdobione, a ich lokalizacje wskazywały, że były one często odwiedzane przez ludzi. Mogły więc oznaczać miejsca, gdzie odbywały się wiece, gościńce czy też powstawały kościoły. Zastosowanie run widoczne było jednak najbardziej powszechne w przypadku krótkich, pospolitych znaczeniowo napisach, grawerowanych na kamieniach oraz innych twardych powierzchniach. Kamienie służyły również do tworzenia symboli pamięci, a mianowicie ludzie wykuwali na nich napisany mające uczcić innych. Nierzadko także pismo runiczne zostawało wykorzystane do pozostawienia przechodzącym ludziom zagadek, które miały zapewnić im rozrywkę. Podsumowując, pismo runiczne nordyckie wielokrotnie ewoluowało, a wykorzystywane było powszechnie w celach rozrywki, składania czci oraz pozostawienia informacji. Pozostawiane były w wielu formach, z których wiele przetrwało do dziś, stanowiąc pamiątkę po przodkach, a także inspirację dla wielu ludzi. Dzisiaj wiele osób odkrywa poganinakultura starożytnych Słowian - Scytów, Lyutów, Drewien i innych narodowości. Prawdziwe zainteresowanie tradycjami i wierzeniami przodków nie jest przypadkowe. Zbyt silny był związek ówczesnych ludzi z naturą, energiami Ziemi, która pozwalała im żyć w harmonii ze światem zewnętrznym, którego tak bardzo brakuje współczesnemu runy są częścią tej kultury. Kiedyś byli bardzo czczeni i używali ich nie tylko jako symboli alfabetu, ale także do pojawienia się starosłowiańskich runHistorycy nigdy nie doszli do wspólnej opinii na temat czasu pojawienia się runicznych listów od Słowian, ale zgadzają się, że jest tak stara jak symbole celtyckie i przykład słynny niemiecki kronikarz TitmarMerseburgsky, który żył na przełomie X-XI-XI w., Wspomina o bałwanach z niejasnymi znakami, gdy opisują słowiańską świątynię na ziemiach luteran. Z pewnością rozpoznał run germańskich i obrazy opisał Ibn El Nedim -pisarz arabski, który żył w tym samym okresie. Wspomina pradawny cyrylicy, który znalazł na nagrobkach słowiańskich możemy to bezpiecznie powiedziećStarożytnym alfabetem naszych odległych przodków były starosłowiańskie runy. Jeśli zwrócisz się do znalezisk archeologicznych, możesz dowiedzieć się, że starożytni mistrzowie umieszczają znaki runiczne na sprzęcie domowym. Na przykład, znaleziony w miejscowości Voiskovoe nad Dnieprem, gliniany garnek zawiera napis 12 słów, dla których użyto 6 symboli. Fakt, że trzy z nich były podobne do skandynawskich run, sugeruje, że kultury tych ludów krzyżowały same symbole znaleziono na obiektach kultowych ze starożytnej świątyni Radegasta, zniszczonej w XI wieku, należącej do Słowian Polabskich (bałtyckich).Nie możesz uruchomić starych słowiańskich run (i ich znaczenia -bezpośrednie potwierdzenie tego) jest postrzegane wyłącznie jako oznaki pisania. Ich wpływ na życie starożytnych pogan był ogromny: te symbole były stosowane do ciała, do runicznych kamieni, naczyń, do domowego bydła, bożków i innych obiektów ważnych dla życia i alfabetTen tekst ma etruski i celtyckikorzenie, ponieważ te ludy żyły obok Słowian. Oprócz tego, że runy były używane do pisania, istniał kult, według którego znaki te były uważane za święte, ponieważ zostały oddane ludziom przez bogów. Na przykład tabliczki z runami były umieszczane w grobach, a kamienie ze znakami na nich służyły jako używane nie tylko w czasach pogaństwa,ale także po przyjęciu słowiańskich ludów chrześcijaństwa. Na przykład, w pierścieniach czasowych przedstawiono ALGIZ runy, ponieważ uznano, silna ochrona przed zagraniczną sglaza i magii. Aby zwiększyć jej moc, można zastosować wiele obrazów tego znane 18 runy: Świat czarnobóg, Rainbow, Alatyr, kraść, Potrzeba, Wiatr, Moc, Tak, wymaga bramkarz Lola Houde, Rock, obsługa techniczna, Dazhdbog, Perun i słowiańskie runy i amulety z symbolami na nich mają określone znaczenie i są symbolami dobraJak zwykle w prawie wszystkich starożytnychLudów, Słowianie wierzyli, że światem rządzą dobre i złe siły. Wśród ich bogów i bogiń są tacy, którzy pomagają ludziom i troszczą się o nich, i tych, którzy są runy nie uniknęły tego samego losu. Wśród nich są oznaki dobra i obrony, które obejmują:Runa Świat symbolizuje Drzewo Życia i Wszechświat. Zwraca się także do Białego Boga i osoby, która jest jego inkarnacją. Runo przypomina człowieka z podniesionymi rękami lub drzewa z dwoma gałęziami. Jego centrum stanowi pień Drzewa Świata lub kręgosłupa człowieka. Runa Belboga oznacza także płeć, porządek świata i harmonię. W skandynawskiej mitologii odpowiada boga Heimdallowi, który chroni porządek i pokój przed to droga, która nie ma początku,ani koniec. Jako strażnik był używany w podróży, aby uzyskać korzystny zwrot, jak również dla pozytywnego zakończenia jakiegoś skomplikowanego biznesu. Runa przekazuje stan w sposób inny niż zwykłe zamieszanie, tak jakby ktoś prześlizguje się przez życie między Zakonem a starożytnych Słowianach słowo "kradzież" oznaczało pożar,a run z tym imieniem oznaczał oczyszczenie, ujawnienie ich wzorów światu. W celach magicznych wykorzystano go do tłumaczenia intencji, aby pozbyć się masek i powierzchownych pragnień. Pomagała spełniać marzenia. Znakiem znaku był ogień i czasownik ("słowo").Treba oznaczała poświęcenie, bez któregonie można przetłumaczyć swoich pragnień w rzeczywistość. Został przedstawiony w formie strzałki, która wskazuje, że jego głównym kierunkiem jest celowość, podobnie jak dążenie wojownika do zwycięstwa. Niemożliwe jest osiągnięcie nowego poziomu bez utraty komfortu, nawyków, a ofiara ta powinna zostać wniesiona przez każdego, kto wkroczy na nową Force Rune oznaczało możliwość zmiany dwóchświaty - wewnętrzny człowiek, a przez to zewnętrzny. Symbol jest wojownikiem, a magiczne znaczenie to jedność. Osoba, która straciła integralność i połączenie z naturą, przy pomocy tej runy przywróciła równowagę umysłu i ją oczyściła. Została zabrana przez wojowników, by wrócić do domu ze jest symbolem Bogini Matki, którazna wszystkie żywe istoty na Ziemi i chroni ich dzieci. Z jednej strony daje duszom przychodzącym na świat nowe ciało, ale z drugiej strony zabiera życie, dlatego można je nazwać symbolem życia i amulety, runy i ich znaczenie wżycie starożytnych pogan - bardzo ciekawy temat. Symbole te odgrywały bardzo dużą rolę. Wiara w zewnętrzne zarządzanie bogami przez losy ludzi nadała tym znakom magiczną moc, która pomogła naszym przodkom stać przed groźbą zła i są symbolami śmierciBez względu na poziom rozwoju cywilizacji iwierzenia ludzi, zawsze boją się śmierci. Nieświadome, że leży za nią, jest przerażające. Dawni Słowianie mieli swoje własne mity o życiu pozagrobowym, a niektóre runy są związane ze śmiercią lub losem, z którego nawet bogowie nie mogą runy i ich znaczenie, związane ze złem lub śmiercią:Runa Czernoboga jest antypodą znaku pokoju ioznacza chaos i wszystko, co z nim związane. Chernobog starał się przełamać granicę porządku, więc był nieustannie w konfrontacji z Belbog. Jego prototyp mógł być bogiem ze skandynawskiego eposu Loki. W płaszczyźnie magicznej runo oznacza cień, który stara się pokryć cały uosabia boga pokoju Navi Viya. Oznacza to nieuchronność śmierci, aw magicznym planie zamyka prawdziwy świat, zasłaniając ludzki umysł zasłoną. W legendach staro-słowiańskich Vii wyglądał okropnie, zamieniając wszystko w popiół. Jeśli runę Vune'a wypadło z wróżby, ta osoba czekała wiele kłopotów lub oznacza zatrzymanie rozwoju, a jego symbolem jest lód - stan bezruchu. W ludziach wiązało się to ze stagnacją w biznesie, problemem i Słowianie warunkowo podzielili runy na silne i słabe i, w zależności od sytuacji, mogli wzmocnić swoje działanie powtarzając runy - amuletyWspółcześni koneserzy run nie do końca rozumiejąwszystkie niuanse ich znaczeń, jak to było typowe dla starosłowiańskich szamanów i magów. W tamtych czasach wiara w ich moc była bardzo wysoka wśród ludzi, więc amulety z objawami runicznymi cieszyły się szczególną zrobione z kamieni, srebra, drewna lub złota,Na koszulach wyhaftowano symbole runiczne, a kobiety utkały z nimi wstążki warkocze. Najbardziej popularne były amulety przedstawiające starosłowiańskie runy (w artykule przedstawiono niektóre z nich) związane z bogactwem, dobrobytem, ​​zdrowiem i utrzymaniem rodzinnego ogniska nich najsilniejsze były:Runa Dazhbog - symbolizowana przez starożytnych Słowianbłogosławieństwo, które reprezentowali w postaci róg obfitości w rękach Dazhbog, który hojnie obdarowuje ludzi bogactwem, zdrowiem, szczęściem, sukcesem i oznaczał pomoc Bogów, osi wszechświata. Jego symbolem był słup i okrąg (kółko) otaczające Drzewo Życia. Jedna z najsilniejszych run, odkąd miała połączenie ze wszystkimi bogami była związana z żywiołem wody i oznaczałażycie, które budzi się raz za razem. Bogini Lelia w wierzeniach starożytnych Słowian była córką Bereginyi i symbolem wiosny. Symbol był używany przez tych, którzy chcieli ujawnić swoją intuicję i posiadać wiedzę, która jest poza pewnego stopnia współczesni potomkowie starożytnychSłowianie przyjęli tradycje swoich przodków, aby używać run, aby chronić się przed problemami lub przyciągnąć do swojego życia bogactwo, miłość lub sukces. Niektórzy używają amuletów, a niektórzy robią tatuaże. Starosłowiańskie runy - to nie jest hołd dla mody i głębokie połączenie z Rodem w tych, którzy mogliby to ujawnić w domu, rodziny i własnościWiedza pewnego rodzaju, uczcząca pamięć przodków irodzina była bardzo ważna w życiu starożytnych Słowian. Wiedzieli dobrze, gdzie i od kogo pochodzi ich rodzaj i przekazywali tę wiedzę następnym pokoleniom. Rytuały związane z pogrzebem, urodzenia danej osoby, były w dużej mierze związane z naturalnymi energiami, że ludzie używali do pochówku zmarłych lub ochrony Słowianie w tej sprawie są bardzo podobni doChińczycy, którzy rozumieli znaczenie właściwego przepływu i dystrybucji energii qi. Runy starosłowiańskie, odpowiednio naładowane, miały magiczną właściwość, aby zharmonizować zewnętrzną i wewnętrzną przestrzeń. Niektóre z nich były wykorzystywane do ochrony domu, ochrony dobrobytu rodziny, narodzin pięknych i zdrowych dzieci, możliwości kontynuacji rodziny. Obejmują one:Fleece Oud, co oznaczało męski, pożar iżycie Była związana z bogiem Yarovitem (Yar, Yarilo). Zharmonizowana męska energia, która jest ważna, gdy młody człowiek staje się wojownikiem, mężem, ojcem i żywicielem. Jeśli kobieta nosiła urok ze zdjęciem tego znaku, przyciągnęła ona do życia zalotników i pomogła pozbyć się przedstawiający runę Dazhbog bronił rodzinnego ogniska i rodziny oraz dawał kobietom zdrowie i gwarantował łatwe uwolnienie się od Beregini pomógł w ciąży. Kobiety haftowały je w koszulach i sukienkach, aby chronić siebie i płód przed złym ze znakiem Alatyra zostały stworzone, aby chronić dzieci przed wpływami są interesujące i wieloaspektowe -Stare słowiańskie amulety, runy i ich znaczenie. Tatuaże z nimi są jednymi z najbardziej popularnych wśród współczesnych ludzi, ponieważ dobro rodziny jest dla nich ważne tak samo jak ich starożytnych ze złego oka i obrażeniaStarzy słowiańscy magowie nie mogli po prostuużywaj run do tworzenia amuletów ochronnych, ale także twórz ich zaklęcia. Zabobonni ludzie cały czas boją się zazdrości, zranienia i złego oka. Prawidłowo wykonany amulet może mieć nie tylko funkcje ochronne, ale także neutralizować negatyw wysyłany do przykład, aby chronić używane weduny:Runa Peruna z potężną siłąoprzeć się chaosowi. Jest to znak, który może „zlokalizować” wpływ psychiczny na osobę i wyeliminować jego konsekwencje. Ta runa była używana tylko podczas prawdziwego zagrożenia, ponieważ dla starożytnych Słowian oznaczało to niekontrolowaną energię naturalną, potężną siłę bez poddania Mocy została użyta, aby przywrócić osobę do harmonijnego stanu holistycznego, jeśli został on spętany. Ofiara otrzymała od niej siłę, aby pokonać Peace dało ochronę Sortowi i mecenatowi wyższych Słowianie szczerze wierzyli, że ich umarliPrzodkowie mogą chronić i pomagać im w bardzo krótkim czasie. Kombinacja potężnych postaci na jednym zdjęciu wielokrotnie zwiększała ładunek. To samo można zrobić w naszych czasach, po przestudiowaniu ruin starosłowiańskich i ich znaczenia. Tatuaż kilku postaci nie tylko stworzy potężną obronę, ale również przyciągnie szczęście lub na runachDzisiaj niewiele osób możeinterpretować runy tak samo jak czarownice i magowie starożytności. Jednym ze sposobów, aby dowiedzieć się o twoim losie, lub po prostu uzyskać poradę, jak działać w danej sytuacji, była wróżba na ruinach starej zależności od tego, jak upadły, którena boku leżał znak, zmieniło się jego znaczenie, a dobra runa może okazać się zła. Doświadczeni czarodzieje tamtych czasów pomagali ludziom unikać problemów lub ostrzegali ich o możliwym niebezpieczeństwie. Współcześni magowie znają tylko podstawowe znaczenie run w wróżeniu, na przykład:Runa Alatyr może oznaczać początek nowej firmy lub zbliżającą się Rainbow oznaczał pomyślny wynik podczas wróżenia istniała potrzeba, wówczas osoba musiała stawić czoła przeszkodom w biznesie, ruinie, a nawet Krada zapowiedziała, że ​​człowiek musi coś zrozumieć, ale w tym celu musi oczyścić swoją Moc wypadła, oznaczało to, że dana osoba znajdzie odpowiednie rozwiązanie dla swojej Wind uosabiał twórczą esencję człowieka i wskazał, że należy poświęcić czas na odblokowanie swojego nie wszystkie interpretacje starosłowiańskich run,ponieważ nawet sekwencja ich utraty może dać nowe możliwości rozwoju wydarzeń w losie człowieka. Czasami staro-słowiańskie (runy) były używane do poszukiwania skarbów. Ponieważ starożytni poganie wierzyli, że ukryte skarby są chronione zaklęciami, były to spiski i specjalne kombinacje run, które miały nie tylko zabrać poszukiwacza skarbów we właściwe miejsce, ale także uratować mu w tatuażuDziś staje się modne w użyciuStarosłowiańskie runy i ich znaczenie w tatuażu. Ci, którzy decydują się na użycie swojej siły obronnej, powinni bardzo uważać, ponieważ bez wiedzy i wiary w ich moc, to - w najlepszym wypadku - będzie po prostu wzorem na skórze, aw najgorszym przypadku można uzyskać efekt odwrotny do tego, czego wiara ludzi obdarzyła runy siłą, ponieważ każdy z nich był powiązany z określonym bogiem, na przykład:Runiczny Wiatr symbolizował Velesa, który przeniósł dusze zmarłych do królestwa Beregini był związany z Makosha - boginią ziemi i Oud to wiara w tych bogów i bogiń obdarzyła runypotężna energia. Starożytni Słowianie malowali je na ciele jako obronę przed ciemnymi siłami lub w celu przyciągnięcia szczęścia. Więc dzisiaj ludzie powinni używać starosłowiańskich run. Tatuaż, poparty wiedzą o ich znaczeniu i wierze w starożytnych bogów, będzie prawdziwym talizmanem dla jego zrobić urok runicznyNie ma sensu kupować gotowego amuletu, ale jeśli nieJeśli możesz to zrobić sam, powinieneś przynajmniej poprawnie obciążyć zakup. Aby to zrobić, należy go umyć pod bieżącą czystą wodą, a następnie przytrzymać świece nad ogniem, włożyć sól na jeden dzień, a następnie fumigować kadzidłem. Więc wszystkie 4 elementy dadzą amuletowi swoją etapem jest przekazanie amuletu ich energii modlitwą do boga lub bogini, symbolizowanej przez runę. Prośba o pomoc lub ochronę daje mu potężną moc. Ogólnie o Słowianach Kogo możemy nazywać Słowianami? Uogólniając Słowianami możemy nazwać grupę ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach czy też wierzeniach. W dzisiejszych czasach kiedy mówimy o Słowianach mamy na myśli głównie kraje środkowej lub wschodniej europy takie jak: Polska, Czechy, Słowacja, Słowenia, Rosja, Ukraina czy Białoruś. Religia Słowian Religia Słowian miała wielkie znaczenie w ich życiu codziennym. Kształtowała ona całe przyszłe pokolenia, a tym samym możliwe, że też naszych przodków. Niestety nie zachowało się wiele wzmianek o wierzeniach starożytnych Słowian. Dlaczego? W efekcie zderzenia kultury, pomiędzy prastarymi Słowianami a chrześcijanami. Chrześcijanie powoli wyparli pierwotne wierzenia i zastąpili je nowymi. Oczywiście nie nastąpiło to szybko, i tak na prawdę, wiele osób zaczęło łączyć te 2 religie – sporo nauk, świąt a także symboli Słowian, związało się z naukami chrześcijańskimi. Do naszych czasów niestety nie dotrwało wiele (większość) z dawnych zwyczajów – pozostały nam jedynie wzmianki na temat niektórych praktyk religijnych, imion bogów, przesądów czy symboli (znaków) jakich używali ludzie zamieszkujący, między innymi tereny dzisiejszej Polski. Symbole Słowiańskie i ich znaczenie Głównym źródłem symboli, tak jak w większości starożytnych przypadków była religia. Niestety, przez wspomniane już wcześniej przyczyny, pozostały nam jedynie niejasne wzmianki o symbolach, używanych przez starożytnych Słowian – jednak ciągle możemy wysnuć pewne podejrzenia, co do konkretnych symboli – ich znaczenia, a rzadziej już historii. Bardzo często Symbole Słowiańskie wiązały z oddawaniem czci konkretnym bogom (Znak Walesa) lub też z odpędzaniem złych sił (Symbol Peruna – Odpędzanie Piorunów) czy też demonów. Wiele ze znaków symbolizowało także ważne w życiu codziennym i duchowym rzeczy (Swarzyca – Słońce, Nieskończoność). Wszyscy słyszeliście zapewne o runach skandynawskich. Ale czy znacie coś takiego jak polskie runy? Roman Ludwicki przybliża nam temat polskich run i swoje autorskie przemyślenia związane z tym tematem. Większość ludzi zajmujących się runami, zapewne słyszało o skandynawskich runach futhark. Są to chyba najpopularniejsze runy, także używane w magii i tarotach runicznych. Nie obrazują one jednak kompletnego alfabetu, brakuje tam wielu głosek, nie mówiąc już o polskich, jak „Ą”, „Ę”, „CZ”, „SZ”, „DZ”, itp. Dlatego też za bardzo nie da się nimi pisać w polskiej mowie. Co prawda znalazłem strony mówiące o tym jak sobie zapisać imię w futhark, jednak jest to bardzo spłycone i uproszczone, gdzie jednej runie należy przypisać wiele różnych głosek, jak np. runie Kenaz przypisuje się głoskę „K”, jak i również „C”. Zapewne dlatego, że runa Kenaz wyglądem przypomina łacińskie „C”, a brakuje tej głoski w futhark. Jednak jest to myślenie niepoprawne, jako że „C” wymawia się zupełnie inaczej niż „K”. „C” jest zębowe, a „K” gardłowe. Jak dowodzi Winicjusz Kossakowski w swoim opracowaniu „Polskie runy przemówiły”, każda runa ma swoje pochodzenie. Mianowicie runa obrazuje jakie narządy mowy należy używać, aby wypowiedzieć daną głoskę. I tak odczytując głoskę po głosce, wypowiadało się wyraz. Oznacza to, że runy nie były pismem z góry ustalonym. Najważniejsze było to, aby rysować narządy mowy, dzięki czemu inny człowiek mógł je odczytać. Dlatego też zestaw run mógł być różny, znaki przypisane tej samej głosce mogły być obrócone, pochylone lub pionowe, jak i całkiem różniące się od siebie, jednak jeżeli tylko trzymano się głównej zasady, nie sprawiało to większych problemów. źrodło: Zmienia to zupełnie postać rzeczy, bo to już nie jest zestaw dziwnych kresek niewiadomego pochodzenia. Mnie zawsze zastanawiało, dlaczego daną runę pisano właśnie tak, a nie inaczej. Niestety żadna strona internetowa przeznaczona runom futhark, jakie odwiedziłem, nie wyjaśnia tego. Natomiast jak głosi legenda, futhark został podarowany ludziom przez boga Odyna – czyli jakoby ktoś z góry narzucił swój zestaw znaków, takich a nie innych. Wg mnie jest to pewien dowód na to, że ludy skandynawskie nie wymyśliły run, a otrzymały je od kogoś, wg mnie tym kimś były ludy słowiańskie. Gdy na polskich ziemiach odnajdywano runy, jak Eratyk z Łęgowa, to nawet polskie gazety się rozpisywały zadając pytania czy Wikingowie u nas byli. Jak się okazuje mogło być na odwrót. To my byliśmy u „Wikingów” przekazując im nasze pismo. Dla mnie osobiście było to wielkie odkrycie, jako że w końcu zacząłem rozumieć dlaczego daną runę właśnie tak ryto, a nie w inny sposób. Oglądając prezentację Polskie runy wyjaśnione zacząłem jednocześnie przepisywać sobie runy na kartkę, wraz z wyjaśnieniem dlaczego tak rysowano. W ten sposób na drugi dzień byłem w stanie pisać i czytać runami. I tak reguły ścieżki zapisałem sobie runami. Okazało się, że jest to bardzo łatwe. Tak jak futhark do mnie nie przemawiał (zapewne dlatego, że był jak alfabet łaciński – tak to się pisze i już), tak polskich run, po wyjaśnieniu przez pana Kossakowskiego, nauczyłem się bardzo szybko. Prostota jest dla mnie też wyznacznikiem słuszności odkryć pana Kossakowskiego. Jak też zauważyłem, futhark zawiera całkiem sporo polskich run: Fehu – identyczna, także czytana jako „F”. Obrazuje dolną wargę przyłożoną do górnych zębów wraz z dodatkową kreseczką aby odróżnić „F’ od „W” – zauważ, że usta układa się tak samo. Co ciekawe w futhark już nie ma odpowiednika polskiej runy „W”, z której „F” się wywodzi, ale jest dosyć podobna – kreseczka jest odwrócona tworząc łacińskie „P” (czyli runa wunjo w futhark). Uruz – choć odwrócona o 180 stopni, ale zachowuje główną zasadę, także czytana jako „U”. Obrazuje wydłużone usta do przodu. Thurisaz – w polskich runach taki znak występuje jako „M”. W polskich runach „M” to rysunek nosa. Ansuz – jest zmodyfikowana, ale podobne odmiany głoski „A” też występowały u innych plemionach słowiańskich, jak w runach etruskich. Obrazuje otwarte usta z dodatkową kreseczką oznaczającą dźwięk powstający na podniebieniu. Raido – identyczna i także czytana jako „R’. Obrazuje podniebienie z drgającym, falującym językiem. Kenaz – identyczna i także czytana jako „K”. Obrazuje dźwięk wydobywający się z gardła. Gebo – ten sam znak występuje w polskich runach, ale czyta się jako głoskę „S”. W polskich runach obrazuje zaciśnięte dwa zęby w przekroju – górny i dolny. Dlaczego w futhark czyta się jako gardłowe „G” – nie wiadomo. Naudiz – podobna do polskiej głoski Ć lub Ś (odmiana polskie runy S). Isa – identyczna i także czytana jako „I”. W polskich runach obrazuje krótki język (długi język jest dla „J”). A jeśli chcecie kupić runy grawerowane z minerałach lub talizmany runiczne, zapraszamy do Sklepu Akademii Ducha. Petro – w polskich runach także występowała, także jako odwrócona o 90 stopni z kreseczką u góry. Także czytana jako „P”. Obrazuje usta z boku, z kreseczką oznaczającą miejsce powstania dźwięku. Algiz – taki znak w polskich runach bardziej odpowiada „Ź”, choć „Z” także może być jeżeli tak założymy w naszym piśmie. Obrazuje zęby z przodu. Tiwaz – identyczna i także czytana jako „T”. Obrazuje język (długa kreska) przyłożony na środku zębów górnych i dolnych. Berkano – identyczna i także czytana jako „B”. Obrazuje wybrzuszone usta, dźwięk zaznaczony kreską, za ustami. Ehwaz – jest odwrócona o 90 stopni, ale oczywiście zachowuje zasady, także czytana jako „E”. Obrazuje mały języczek w gardle. Laukaz – także czytana jako „L”, w polskich runach jest jej wiele odmian, od pochyłej, do małej kreseczki występującej po różnych stronach na górze jak i na dole, ale zachowuje zasady tworzenia run, tutaj języka przyłożonego do górnych zębów, Ingwaz – bardziej pasuje po polskiego długiego „O”, jako że rysowano usta układające się w kółeczko – ryjąc w kamieniu, kółeczko może być kanciaste. Pozostałe runy w futhark są zupełnie inne i ciężko jest stwierdzić dlaczego tak je rysowano. Zainspirowany pracami Winicjusz Kossakowskiego, stworzyłem stronę internetową na której możesz dowolny tekst przełożyć sobie na runy. Jest tam także czcionka do pobrania (wraz z makrem do LibreOffice), dzięki której możesz tworzyć w polskich runach własne dokumenty. No i oczywiście spis polskich run. Życzę Ci owocnego poznawania polskich run oraz zgłębiania ich pochodzenia oraz popularyzowania, naszego słowiańskiego pisma. Może wtedy zamiast używać run odtwórczych, czy to futhark, czy wymyślonych tolkienowskich, docenimy i będziemy używali naszego, rodzimego pierwowzoru. Roman Ludwicki fot. od autora Roman Ludwicki o sobie: Aktywista oddolnych ruchów społecznościowych, wszelakich inicjatyw sprzyjających zmianom zastałej sytuacji na naszej planecie. Miłośnik idei open source, zdrowego odżywiania się, ekoosadnictwa, cohousingów, społecznik. Z zamiłowania i z zawodu wszechstronny programista, twórca takich stron jak: Pasjonat słowiańszczyzny i pilotażu samolotów cywilnych. Runy nordyckie istnieją już od prawie 2 tys. lat. Staronordyjskie słowo „run” znaczy tyle samo co „tajemnica”. I nie da się ukryć, że po dziś dzień pismo runiczne stanowi dla nas nie lada zagadkę. Runy germańskie, runy nordyckie Według znanych definicji, runy to stworzony na początku naszej ery alfabet, który był używany do zapisu przez ludy germańskie. Układ run ma nawet swoją własną nazwę – futhark, która powstała od pierwszych liter występujących w ustalonym porządku. Na początku futhark (który teraz nazywany jest „starszym”) posiadał 24 litery i w zasadzie używały go wszystkie plemiona germańskie. Jednak nieuniknione zmiany językowe doprowadziły w końcu do tego, że w VIII wieku wykształcił się nowy, skrócony futhark, liczący zaledwie 16 znaków (obecnie zwanym „młodszym”). Z „młodszego” futharku korzystali wyłącznie Skandynawowie – a więc Wikingowie. Futhark „starszy” i Futhark „młodszy” Runy nordyckie należą do grupy pism epigraficznych, a więc takich, które zapisuje się w twardym materiale: żłobi w kamieniu, czy też wycina w drewnie. Jak powstały runy? Jest kilka teorii na temat tego, dlaczego Germanie stworzyli swoje własne pismo. Najbardziej rozpowszechniona hipoteza twierdzi, że mogli oni poznać litery u Rzymian, co doprowadziło u nich do chęci zapisywania słów na własny sposób. Nie tak całkiem dawno pojawiła się nowa teoria na temat ich powstania. Zakłada ona, że pismo runiczne miało powstać na północy, prawdopodobnie na terenach dzisiejszej Danii. Miało ono zostać stworzone przez jednego wykształconego człowieka, który dobrze znał łacinę i grekę. Zwolennicy tej teorii przypominają, że odkryliśmy zaledwie kilkaset zabytków z okresu „starszego” futharku. Powstawały one w przeciągu około 500 lat. Jak na tak długi okres to dość niewiele. Wytłumaczenie jakie się nasuwa jest następujące: pismo pierwotnie nie było przeznaczone do komunikacji, lecz do swego rodzaju symbolu określającego status elit. Istnieje również luźna hipoteza, która jest oparta na pradawnych wierzeniach ludzi oraz pieśniach Hávamála , że runy wynalazł i podarował ludziom sam bóg Odyn. Zastosowanie run Niejasna historia run wiąże się z równie niejasną kwestią dotyczącą ich zastosowania. Od dawna toczy się spór pomiędzy osobami, które przypisują runom przede wszystkim właściwości magiczne, a tymi, które uważają, że służyły one głównie do komunikacji. Są jeszcze tacy, co uważają, że jedno wcale nie wyklucza drugiego. W początkowym okresie „starszego” futharku runy były naprawdę rzadkością. Można więc założyć, że zapewne uważano wówczas, że inskrypcja runiczna nadawała przedmiotom specjalną moc. Runy znajdowały się głównie na różnego rodzaju amuletach, biżuterii, kielichach, brakteatach, a nawet broni. Wiadomo także, że runom przypisywano moc uzdrawiającą. Wiąże się to z faktem, że każda z liter miała swoją nazwę, która z kolei miała przypisane jakieś znaczenie w białej lub czarnej magii. Przyjmowano również, że są mają silne właściwości magiczne, które są bardzo pomocne w odczynianiu różnego rodzaju klątw i uroków. Najbardziej popularnym miejscem do zapisywania runów były kamienie. Takie działanie miało na celu odpędzenie złych sił lub ustanowienie proroctwa. Runy miały być podobno także malowane, jednak ponieważ farba stosunkowo szybko zanikała, w tym temacie jesteśmy skazani jedynie na domysły. Runy nordyckie – znaczenie run Każdy ze znaków runicznych ma swoją unikalną nazwę, dźwięk, kształt i znaczenie: Wszystkie nazwy i dźwięki zostały sklasyfikowane w 1500 roku w Islandzkim Poemacie Runicznym. Poemat ten przetłumaczono i opublikowano dopiero w 1915 roku. Każdy wers w tym utworze prezentuje dźwięk i nazwę symbolu oraz jego znaczenie. Wydawać by się mogło, że wraz z nastaniem chrześcijaństwa, pismo runiczne szybko zniknie. Mimo to runy funkcjonowały w powszechnym obiegu do XV wieku, a w niektórych rejonach Norwegii nawet do XVIII wieku. Można je odnaleźć w starych, skandynawskich kościołach. Istnieją nawet napisy na płytach nagrobnych, które są wykonane pismem łacińskim oraz runicznym. Dzisiaj runy są istotnym dziedzictwem kulturowym Skandynawii.

runy slowianskie i ich znaczenie